انجمن دهان و فک و صورت ایران
آسیب‌شناسی دهان و فک و صورت، از شاخه‌های تخصصی دندانپزشکی است که با گذشت نزدیک به 60 سال از شکل‌گیری آن در سطح جهان، نقش پررنگ‌تری در توسعه دانش پزشکی و دندانپزشکی پیدا کرده است. گسترش دانش در این حوزه و افزایش اهمیت آن در بررسی بیماری‌های دهان، فک و صورت، جایگاه این رشته را در میان تخصص‌های علوم سلامت برجسته‌تر کرده است. آغاز فعالیت رسمی این رشته در ایران به سال 1339 بازمی‌گردد؛ زمانی که مرحوم پروفسور یزدی برای نخستین بار برنامه درسی آسیب‌شناسی دهان و فک و صورت را به‌صورت ادغام‌شده با برنامه آموزشی دانشکده پزشکی تدوین کرد. چند دهه بعد، در سال 1369، انجمن علمی آسیب‌شناسی دهان و فک و صورت نیز با کمک ایشان شکل گرفت. فعالیت این انجمن بر پایه مصوبه دویست‌وشصت‌ودومین جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی در 7 آبان 1370 و رأی کمیسیون انجمن‌های علمی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در 6 آذر 1379، رسمیت یافت.
